26 Eylül 2012 Çarşamba

Kaz Dağlarında bir Cennet

Kaz dağlarında bir cennet  Hasan Boğuldu, efsaneside var üstelik. Hemen girişte efsaneyi okurken içime  ağırlık geldi; o kadar güzel bir yer, doğa harikası fakat bir o kadar da üzücü  efsanesi var. Kısa kestim okumayı, o güzel şelaleyi izlemeye koyuldum. Şelaleden akan suya  ayaklarımızı  soktuk,  su buz gibiydi. Eşimle kayalardan aşağıya, inebileceğimiz noktaya kadar ilerledik. Kapı girişindeki amcadan mis kokulu dağ kekiği ve nane aldık. Türkiye`deki son tatil günümüzde de  böyle bir güzelliği kaçırmamış olduk.
Kurbağaları seviyoruz
Dağı taşı gerçekten seviyorum. Bill bana  inek alıcakmış. Köy havasıyla mutlu olduğumu farketti.

24 Eylül 2012 Pazartesi

40 gün 40 gece

Efendim sonunda döndüm evceğizime. Türkiye` yi her geçen sene daha pahalı ve kalabalık  buldum. Hep bir koşturmaca ama nereye kadar.... Buralarda her ne kadar kriz olsada tenhalık, yeşillik bildiğim hep aynı düzen beni rahatlattı. Evde sararmış solmuş hatta ölmüş çiçeklerimi buldum bu epey üzücüydü.
Kedimiz Duman kocaman olmuş, 1 ayda bu kadar mı büyünür. Bizi gördüğüne çok sevindi, tüm gün miyavladı; hatta saldırdı bize, sanki hesap sordu niye beni yalnız bıraktınız diye.
Türkiyeden adettir ya hep alışveriş edilir bu sene bu hakkımı Bill`e  bıraktım en değerli hediyeyi evime sapasağlam getirdim.
Annemim 2 tablosu artιk bizimle. Maşallah geçen sene resim atölyesinde kendini aşmış.
Bayıldık onun tablolarına...
Marmaris ve Taş ada resimlerini salonuma yerleştirdim. Artık baktıkça annem hep karşımda.
Poz veren Duman
Marmaris
Taş Ada          


Annem çocuk odası için yaptı fakat   ablamın tabiriyle Milka inekleri